1 كليات إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ « 1 » هدف : تحليل و بررسى تطبيقى ديدگاه فريقين پيرامون تفسير آيه 40 سوره توبه ( آيه غار ) . درآمد هر چند فريقين در برخى نقاط در تفسير اين آيه با هم اشتراك نظر دارند . اما چشم‌اندازى كه شيعه از اين آيه عرضه كرده است بسيار مغاير با ديدگاهى است كه اهل سنت از آن نمايانده است . به دليل همين تغاير در ديدگاهها ( به ويژه چون اين آيه با مسئله خلافت پيوند دارد ) فريقين درباره آن ، نگاشته‌هاى فراوان به طور مستقل يا غير مستقل دارند كه بيشتر ناظر به نقد ديدگاه مقابل است . « 2 »

--> ( 1 ) . توبه ، 40 ( 2 ) . از جمله مىتوان به اين منابع اشاره كرد : علىّ بن احمد كوفى ، الاستغاثة ؛ شيخ مفيد ، شرح المنام ؛ الاختصاص ، الفصول المختارة ؛ سيد مرتضى ، الشافى فى الامامة ؛ شيخ طوسى ، تلخيص الشافى ؛